Yaşamımız boyunca bireysel olgunluğumuzu artıran birçok olayla karşı karşıya kalırız. Bu olaylara karşı vereceğimiz tepki veya davranış tarzı bizim olgunlaşma sürecinde ne kadar yol kat ettiğimizin de bir göstergesi olmaktadır. İş yaşamında kişinin sorumluluk alanının genişletilmesi, yetkilerinin artırılması, kişisel olgunluğun artırılması açısından büyük önem taşımaktadır.

Fakat ne yazık ki henüz kişisel hırslarına ve duygularına hakim olamayan ve bireysel gücü ön plana alan kişilere böyle bir yetkinin verilmesi çoğu zaman büyük sorunlara da yol açabilmektedir.

Aslında yetkisi artırılan kişi bunun takım çalışması ve kariyeri açısından ne kadar önemli olduğunu anlayabilse, sorun ortadan kalkacak ama işte ne yazık ki bencillik kendini ön plana atabilmektedir.

Özellikle kurumsal yapının ve sistemin oluşturulması açısından çalışanların olgunluk düzeyleri büyük önem taşımaktadır. Çünkü sistemin kurulmasında ve yaşatılmasında çalışanların olgunluk ve değişimi kabul edebilme düzeyleri hedefe ulaşmada negatif bir etken olarak ortaya çıkmaktadır. Halbuki olgunlaşma kişinin hem kendisine ve hem de çalıştığı kurumdaki verimliliğin artışına büyük katkı sağlayacaktır.

Diğer bir yönden kişilerin olgunluk düzeyi yaşam kültürü ve bireysel değerleri ile de direkt bağlantılıdır. Çeşitli etkileşimlerle bu değerlerde değişiklik söz konusu olsa da önemli olan değişim pozitif yönde kullanabilme becerisine sahip olabilmektir.

Tabi ki tüm bunların yanında çalışılan kurumun genel olgunluk düzeyi de iş yaşamımdaki verimliliği önemli ölçüde etkilemektedir. Çalışanlara kendilerini ve çevresini değerlendirme şansı tanımayan, sadece işgören durumunda pasif bir konumlanma getiren organizasyonlar kişisel olgunluğun sağlanmasındaki en önemli engelden bir tanesidir.

Değişimin hedef alındığı kurumlarda ise görev tanımları işin nasıl geliştirileceği, amacına göre tanımlanmış ve organizasyon ona göre yapılandırılmıştır. Çalışanlarda uzmanlaşmanın yanında çok yönlülük önemli bir kriter olarak değerlendirilmektedir.

Kurum içi iletişim bir emir komuta zinciri içinde değil, danışmak ve işi daha doğru yapmak ve geliştirmeye yöneliktir. Karar alma mekanizması geniş bir yayılım ve katılımcı bir anlayışla işlemektedir. Ve organizasyon her zaman yeniliklere açık ve bütünsel bir anlayışla çalışmaktadır.

 İşte bu tanımlama içinde bireysel çıkarları kurumsal bütünleşmenin üstünde tutan ve iş yaşamında uzun süre yer almasına rağmen halen daha kişisel olgunluğu yakalayamayan ve her şeyini bireysel politika üzerine kuran kişilerin ne yazık ki çağdaş ve kurumsal organizasyonlarda artık yeri yoktur.

Başarı ekiple birlikte gelmektedir. Hele ki olgunluk düzeyi yüksek bir ekip ve ekip liderinin bana göre başaramayacağı hiçbir şey yoktur.