Çalışanlar yaptıkları işin fark yaratacağını bilirse, verimlilikleri yükselir ve böylece iş tatminleri de artar.

İnsanlar özellikle yaptıkları işle fark yaratacaklarını hissetmek isterler.



Çalışanlar diğerlerine nazaran küçük de olsa fark yaratacaklarının bilincinde olduğunda iş tatminleri yükselir. Bu da verimliliklerine aynı şekilde etki eder.

İlginç olan patronların, çalışanlar arasında verimliliği destekleyici girişimlerini sık sık onların tatminlerini kıracak şekilde yapıyor olmaları ve çalışanların moral ve ruh halini desteklemeye yönelik adım atarken onların verimliliğini düşürme eğiliminde olmalarıdır. Hem çalışan moralini yada motivasyonunu hem de verimliliği aynı anda desteklemeyi sağlayan bazı yöntemler nadiren bulunur.

Michigan Üniversitesinde örgüt psikolojisi doktora öğrencisi Adam Grant çalışanları aynı anda hem daha verimli hem de daha mutlu kılma yollarının araştırmacılar tarafından bulunabileceğini ileri sürmektedir. Adam Grant, itfaiye memurlarından market işletmecilerine kadar geniş bir yelpazeye yayılan birbirinden farklı çalışanlar üzerinde birkaç deney ve alan çalışması yürütmüştür.

Ona göre işinizin, diğerleri üzerinde olumlu etkiler taşıması insanların hem iş tatmini hem verimliliği üzerinde fark yaratır.

Şaşırtıcı bir duruma göre: Altmış itfaiye memurunun üzerinde yaptığı çalışmaya göre; on itfaiye memuru, diğer itfaiye memurlarına nazaran daha fazla yangın söndürdükleri ve bu yüzden insanlar üzerinde daha büyük etki yaptıklarını ileri sürer. Market işletmecileri arasında da, yaptıkları işlerle diğerleri üzerinde daha çok iş tatmini sağlayan pozitif etkiler bıraktıkları ve daha fazla satış yaptıkları inancı oluşmuştur.

Bazı insanlar anında geri besleme alırlar ve işlerinin diğerleri üzerinde nasıl etki bıraktığını o anda öğrenirler. Doktor, öğretmen ve oyuncular bu gruptadır. Onlar, insanlar tarafından takdir edilen bir şey yaptıklarında, sundukları hizmet artar ve iş tatminleri yükselir.

Grant’ın yürüttüğü bir başka deney ise; öğrencilerin, oluşturduğu tavsiye mektubunu diğer öğrenci grubu üzerinden nasıl geliştirdiklerine ilişkindir. Bir gruba göre öğrenci gerçekten bir iş ihtiyacı duymamaktadır. Diğer gruba göre ise öğrenci, ona yardımcı olacak bir işe gerçekten ihtiyaç duymaktadır.

Her iki grupta da öğrencilerden bazıları başvuruda bulunan öğrenciyi kişilik olarak görebilmiş diğerleri ise sadece öğrencinin resmini görmüştür. Öğrenciyi şeklen gören ve başvuruda bulunan öğrencinin işe ihtiyacı olduğunu düşünen grup tavsiye mektubu üzerinde %25 daha fazla değişiklik yapmış ve onu geliştirmek için diğerlerine oranla daha çok çalışmıştır.

Grant; “Kağıt parçalarını toplamaktan ibaret olan bir işte, bildiklerinizle insanlara nasıl yardımcı olduğunuzu ve onlarda nasıl bir fark yarattığınızı anlarsanız, yaptığınız işi daha çok umursayarak motive olacaksınız.” demektedir.

Kaynak: aktifgelisim.com