Bu bir şekilde tipik sayılabilecek bir kahvaltı buluşmasıydı. Garson cana yakın, yumurtalar orta pişmiş ve restoran faal insanlarla dolup taşmaktaydı. Adeta kahvaltının özünü teşkil eden sütsüz, sert bir kahveyi paylaştık ve müşterim ilk olarak dökmemeye çalışarak kahvesinden birkaç yudum aldı. Titreyen elleri içinde bulunduğu duygusal tükenmişliğin işaretlerinden biriydi. Buluşmamızın sebebi ortadaydı, ona yardım edip edemeyeceğimi bilmek istiyordu.

Çatalımı aldım ve onu yemek yemek için kullandığımı anlattım. Sonrasında çatal belirsiz bir hale büründü. Eğer ben bu çatalı çivi çakmak veya çukur kazmak için kullansaydım eninde sonunda kırılacaktı. İşte esas olan, bir şeyi işe yaradığı şekilde üretildiği amaç için kullanmaktı.

Gözlerindeki ifade bana, ne demek istediğimi anladığını gösteriyordu ama ben insanların da bir çatala benzediğini anlatmaya devam etmiştim.

Beklenilen olmuştu; onun kendi potansiyelinin motivasyonel değeri (MAPP -Motivational Appraisal of Personal Potential), kesin hedefler içeren bir projeye dahil olarak çalışabilecek biçimde şekillenmişti. Hedeflerine ulaşmak ona çok büyük bir memnuniyet veriyordu. Ayrıca yarı zamanlı da olsa kendi kendine çalışma ihtiyacı duyuyordu. O bir bilim adamıydı ve laboratuarda zaman geçirmekten, hesaplamalar yapmaktan ve test sonuçlarını inceleyip değerlendirmekten keyif alıyordu.

Günden güne yaptığı işin gereklerinin neler olduğu, başka bir hikâyeye kapı aralıyordu. Onun öncelikli görevi, düzinelerce insanı gözetip denetleyerek idare etmek ve çalışmalarını devam ettirmekti. Amaç olmadan. Plan olmadan. Kendi başına geçireceği bir zaman dilimi olmadan. Sonuç olarak; yaptığı iş, yaşamını ondan bağımsız bir yerlere doğru çeker haldeydi.

Onu bu durumdan kurtaracak bir inancı vardı ki; işin içeriğini değiştirmeye rıza gösteren patronuna gitmek ve söz konusu işi, çalışanı bir değer olarak görerek ona uygun hale getirmesiydi.

Biri size içinde bulunduğu ve acı çekmesine sebep olan duygusal tükenmişliği yada tükenmişlik sendromunu anlattığında bunu nasıl anlayacaksınız?

1. Kronik tükenmişlik – bitkinlik, yorgunluk, fiziksel çöküntü hissi
2. Talep etmek zorunda kalmanın verdiği gerginlik
3. Taleplere yönelik özeleştiri yapmak
4. Sinizim (siniklik), olumsuzluk, alınganlık, asabilik
5. Üstüne çok varıldığının ve köşeye sıkıştırıldığının hissine kapılmak
6. Tutarsız, yersiz, alakasız görünen şeyleri kolayca yok saymak, çürütmek
7. Sık baş ağrıları, mide ve bağırsaklarla ilgili rahatsızlıklar
8. Kilo kaybı yada aşırı kilo alma durumu
9. Uykusuzluk ve depresyon
10. Nefes darlığı
11. Şüphecilik
12. Çaresizlik, acizlik hissi
13. Risk alma oranının artması

Çeviri: Nihan Kalkandeler