Psikolojik akit kavramı 60'lı yılların başlarında ortaya atılmasına karşın son yıllarda uygulanan bir yaklaşımdır. Birey yeni bir işe girdiğinde taraflar arasında herhangi bir şekilde bilinçli olarak oluşmayan bir sözleşmenin varlığı iddia edilmektedir.

Psikolojik Akit; birey ve üyesi olduğu örgüt arasında oluşan yazılı olmayan, konuşulmamış beklentiler toplamı olarak ele alınmaktadır. Psikolojik akitle,   taraflar herhangi bir yazılı sözleşme olmaksızın genel olarak anlaştıkları konularda birbirlerine karşı dürüst olacaklarına dair fikir birliği içindedirler. Bu bağlamda personel ile örgüt, birbirlerinden beklentilerini karşılıklı olarak yerine getirmek üzere sözleşmişlerdir. Bu sözleşme, kimi zaman gerçek bir sözleşme halini alır; kimi zaman da gerçek olmasa bile "zımni" olarak böyle bir sözleşmenin varlığından söz edilebilir.

İşletmeye yeni katılan bireyin beklentilerinin açık ve net bir şekilde ifade edilmesi olumlu bir uygulamadır. Ancak belirtilen bu beklentilerin örgüt tarafından gerçekleştirilememesi  ya da gerçekleştirilmek istenmemesi taraflar arasında bir gerilime yol açabilecektir. Bu gerilim neticesinde bir işgören de kırılganlık söz konusu olacaktır, bu kırılganlık çatışmaya dönüşebileceği gibi, işgörenin işyerini terk etmesine de yol açabilecektir.  Bu tür problemlerin görülmesi nedeniyle , tarafların belirgin beklentilerinin resmi şekle dönüştürüldüğü yazılı sözleşmelerin esnekleşmesi söz konusu olmaktadır. Böylece taraflar beklentilerini zamana zaman güncelleme fırsatı bulmaktadırlar.

Psikolojik akit kurulduktan sonra şu şekilde bir süreç yaşanır;

Örgüt personelden fayda sağladığı müddetçe yani, personel örgütsel amaçları gerçekleştirdiği süre boyunca örgütte kalabilmektedir. Ancak, personel örgütsel amaçların gerçekleştirilmesine çalışmasıyla katkıda bulunurken, bunun karşılığında örgütten de, kendi beklentilerinin yerine getirilmesini istemekte ve beklemektedir.