Telefon görüşmelerinde görsel ipuçlarından yararlanamayacağımız için, sözlere eşlik eden yan anlamlan başka ipuçlarına dayanarak yakalamaya çalışırız. Bunların başında, anlamlı sesler (yarı sözlü ifadeler) gelir.

Anlamlı sesleri niteleyen şeyler, sesin yüksekliği ve kalınlığıdır. Hepimiz bu gibi ipuçlarından, konuştuğumuz kişinin söyledikleri, kendimiz ve durum hakkında ne hissettiğine dair çıkarımlar yaparız. Yüksek, ince ve keskin tonlar, çoğu kişiye kızgınlık ifade eder. Yüksek ve ince bir gülüşse bazen neşe, bazen de sinirlilik anlatır. Konuşmanın bağlamı, sesin anlamını yorumlamamıza yardımcı olur. Telefon görüşmelerinde bağlamın kısmen yitirilmesi, bu yorumu güçleştirir.

Seslerin yorumu

Ama yine de, konuşma tarzı karşımızdaki kişi üzerine bazı yorumlarda bulunabilmemizi sağlar. Bazı sesleri belli bir şekilde yorumlamayı öğrenmişizdir. Örneğin, normalde çok rahat konuştuğunu bildiğimiz biri telefonda kekeliyorsa, onun kendini baskı altında hissettiği sonucuna varırız.

İnsanların telefonda "Ee", "Mm" gibi sesleri daha çok çıkardığı, belki dikkatinizi çekmiştir. Bu seslerin bir yorumu, o kişinin söyleyeceklerini anımsamaya çalıştığı şeklinde olabilir. Başka bir yoruma göre, konuşan kişi aradaki boşlukları böyle seslerle doldurup sizin

konuşmanızı önleyerek, görüşmenin akışını kontrol altında tutmak isteyebilir. En azından, bazı insanlar bu yorumu yapar.

"Ya!" "hım" gibi bazı sesler, bizi konuşmaya teşvik eder. "Mm mm", "peh" gibi bazı seslerse, cesaretimizi kırar. Yıllar içinde kazandığımız bir alışkanlıksa, bizi dinleyenin çıkardığı seslere (ve bu sesi çıkarırken kullandığı ses tonuna) bakarak, konuşmayı ne zaman sürdürüp, ne zaman keseceğimizi bilmemizdir.

Yalnızca seslere dayanarak yorum yaptığımızda, yanılma tehlikesi vardır. Konuşanın jestlerini gördüğümüzde bile, başka şeylerle desteklemedikçe, yorumumuza güvenenleyiz. Sözlerden ve yan sözlü ifadelerden başka güvenebileceğimiz hiçbir şey olmadığı zaman, iletişimde bulunmak yerine, sık sık kendi kafamızın içine hapsolup, karşıdaki kişinin ne demek istediğini tahmin etmeye çalışırız. İşleri telefonla halletmek, aslında hiç de önerilecek bir şey değildir.